Ο ίδιος ο άνθρωπος σφίγγεται στο στομάχι του σαν θελήσει να βάλει σε λέξεις το "σ' αγαπώ",

Τραγούδια μιλάνε για σχέσεις που αμέλησαν να υπάρξουν,

Όταν η Ουτοπία πέθανε, ήρθαν στην κηδεία όλοι. Μικροί, μεγάλοι, μαθητές, καθηγητές, εργάτες, δικηγόροι, παντοπώλες, εφοριακοί, γιατροί, καλλιτέχνες, πολιτικοί. Κι ήταν όλοι αληθινά θλιμμένοι, μέχρι και οι πολιτικοί, και έκλαιγαν, άλλοι σιωπηρά κι άλλοι με λυγμούς και αναφιλητά.

Η Μπίλι Άηλις αναρωτήθηκε στα ακουστικά μου για μία ακόμη φορά "για( )τί φτιάχτηκε" και απόψε τσάκωσα τη συνείδησή μου να της απαντά "για τίποτα".